Warning: include(banner_.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /home/audiotea/public_html/webboard/index.php on line 59

Warning: include(banner_.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /home/audiotea/public_html/webboard/index.php on line 59

Warning: include() [function.include]: Failed opening 'banner_.php' for inclusion (include_path='.:/usr/lib/php:/usr/local/lib/php') in /home/audiotea/public_html/webboard/index.php on line 59
สมัครสมาชิก [ ลืมรหัสผ่าน ]
เข้าสู่ระบบ: 
  คงสถานะการเข้าระบบไว้ตลอด
CD Audiophile ....... แผ่นเดียวในดวงใจ
เห็นท่านที่โพสท์รูปแผ่น CD Audiophile เป็นแผ่นสะสมที่มีคุณค่า และเป็นแผ่นระดับ records to die for (R2D4) ที่นักเล่นเครื่องเสียงหลายท่านพึงต้องการ และอยากได้ครอบครองในหลายๆ แผ่นแล้ว ..........มีความคิดสนุกๆ ว่า

ถ้าท่านจะต้องเลือกเอา แผ่นเดียวในดวงใจ เท่านั้น.......ท่านอยากจะครอบครองแผ่นไหนมากที่สุด ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นแผ่นที่ท่านมีแล้ว อาจจะเป็นแผ่นที่ท่านตามหาอยู่ก็ได้ (มีเหตุผลประกอบ หรือไม่มีก็ได้ครับ ไม่มีกฎกติกา)
----------------------------------------------------------------------------------------

ส่วนผมมีอยู่ในใจแล้ว........................แต่ขออนุญาตเฉลยในตอนท้ายครับ

อยากรู้แผ่นเดียวในดวงใจของท่านอื่นๆ บ้างครับ


PAKIN9 (อ่าน 6830 | ตอบ 22 ) (04/04/2551 03:48:49) ลบกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ของผม After Midnight ของ ค่ายเชฟฟิลด์ครับ

neelaboy (04/04/2551 08:23:59)
ความคิดเห็นที่ 2
ท่านอื่นๆ ไม่มีแผ่นในดวงใจกันเลยเหรอครับ

PAKIN9 (04/04/2551 16:03:23)
ความคิดเห็นที่ 3
round-up telarc ครับ

Wang (04/04/2551 16:22:58)
ความคิดเห็นที่ 4
เพราะมากครับ

Princo (05/04/2551 22:29:56)
ความคิดเห็นที่ 5
ลืมใส่ภาพครับ

Princo (05/04/2551 22:31:35)
ความคิดเห็นที่ 6
ถ้าเป็นแผ่น audiophile ตอนนี้ก็คงเป็น
Cheryl Wheeler alubum " Different Strip "
ชอบมาตั้งแต่ในอยู่ในรวม Audio Voice แต่หาซื้อเมืองไทยไม่ได้ เพิ่งได้มาปลายปี โดยฝากรุ่นน้องไปซิ้อมาจาก Singapore ได้มาแค่ 2 อัลบั้ม ( ถ้าเมืองไทยมีขายช่วยบอกด้วยครับ เพราะตั้งใจจะเก็บทุกอัลบั้ม )

แต่เมื่อก่อนที่เปิดฟังบ่อยจะเป็น Su Yun ชื่ออัลบั้มอ่านไม่ออก เพราะเป็นภาษาจีนหน้าปกสีแดง
แต่ถ้าแผ่นในดวงใจตลอดกาลจริง ๆ จะไม่ใช่ Audiophile มี 4 แผ่น
1. Song in the key of life ชอง Stevie Wonder
2. Toto 4 ของ Toto
3. In the city of Angle ของ Jon Anderson
4. Love over gold ของ Dire straits ( ผมชอบมากกว่า Brother in arm )

เอสแอล (06/04/2551 17:41:07)
ความคิดเห็นที่ 7
หลังจากที่คัดเลือกแผ่นประเภทที่รักพี่ เสียดายน้อง ต้องยอมตัดใจในหลายแผ่นระดับตำนาน ก็ได้สำหรับ CD Audiophile ....... แผ่นเดียวในดวงใจก็คือ......

      A Living Past แผ่นนี้นี่เอง ถือเป็นแผ่นซีดีการกุศลแผ่นแรกที่ Mark Levinson (มาร์ค เลวินสัน) ทำขึ้นมาในยุคที่รุ่งเรืองเฟื่องฟูอยู่กับ Cello....หลังจากฝากชื่อเสียงสะท้านโลกให้กับเครื่องเสียงแบนด์เนมที่เป็นชื่อของตัวเองมาก่อนหน้านี้

แผ่น CDที่ว่านี้เป็นแผ่นการกุศลก็เนื่องจากว่า ทำขึ้นมาเพื่อหารายได้ช่วยเหลือศิลปินเพลงบลูส์ระดับ “พ่อเพลง-แม่เพลง” หลายๆคนที่กำลังจะเหลือไว้แค่ “ตำนาน” เพราะหลายคนอยู่ในช่วงบั้นปลายของชีวิต และใช้ชีวิตอย่างลำบากยากไร้ บางคนนอนรักษาอย่างอนาถาอยู่บนเตียงคนไข้ของโรงพยาบาล และบางคนอยู่อย่างสิ้นไร้ไม้ตอกขาดคนดูแล...ด้วยกลัวว่า “ตำนานบลูส์” เหล่านี้จะสูญหายไปโดยไม่มีอะไรเหลือไว้ให้นึกถึง นายมาร์ค เลวินสัน ก็เลยทำซีดีชุดนี้ขึ้นมาด้วยประการฉะนี้แล!

    เนื่องจากเป็นแผ่นการกุศล ที่ไม่ต้องวัดครึ่งหนึ่ง-กรรมการครึ่งหนึ่ง แผ่นนี้ผลิตขึ้นเมื่อปี 1995 และพอตกมาถึงเมืองไทย โดยมีร้านค้าใจถึงรายหนึ่งสั่งเข้ามา จึงมีราคาที่แทบช็อค........ ราคามันแพงมากถึง 2,500 บาท (ราคาจำหน่ายการกุศลที่เมืองนอก 100 $ U.S. แต่ว่าไม่ได้เพราะผลิตมาแค่ 1,000 แผ่นทั่วโลกเท่านั้น) คิดดูเถอะในสมัยนั้นแผ่นซีดีธรรมดาราคา 320 บาท ถ้าเป็นประเภทออดิโอไฟล์ก็แค่ 500 กว่าๆ แต่นี่ปาไปถึง 2,500 บาท! แต่ก็แปลกแฮะ! มีหลายท่านยอมกัดฟันซื้ออยู่เหมือนกัน และขายได้จำนวนหลายแผ่นด้วย...........

เหตุผลสำคัญที่ทำให้แผ่นนี้ขายดีพอควร ก็น่าจะมาจากชื่อของนายมาร์ค เลวินสัน ที่รับประกันได้ในทุกกรณี และอีกประการหนึ่งเครื่องไม้เครื่องมือในการบันทึกเสียง และทำมาสเตอร์จะเป็นของ Cello ทั้งหมด...แค่นี้ไม่ต้องจ้างเปิดเพลงละพัน วันละเพลง ก็ดังระเบิดระเบ้อก่อนออกวางจำหน่ายด้วยซ้ำไป

      ในแผ่น A Living Past : Music Maker Patron’s Sampler มีอยู่ทั้งหมด 17 เพลง เป็นเพลงร้อง 13 เพลง ส่วน 4 แทรคที่เหลือจะเป็นการบอกกล่าวถึงเรื่องราวต่างๆ............เพลงที่บันทึกส่วนใหญ่จะเป็นเพลงบูลส์ระดับ “คลาสสิค” ที่ต้นฉบับออริจินัลเดิมๆได้สูญหายไปตามกาลเวลา เมื่อนายมาร์ค เลวินสันนำมาปัดฝุ่นเจียระนัยกันใหม่ ก็ยังใช้คนร้องเดิมๆ และวางรูปแบบของดนตรีไว้ในบรรยากาศเดิมๆเช่นกัน คือจะมีเสียงร้องกับเสียงกีตาร์โปร่งเป็นหลัก จะมีเสียงเปียโนเข้ามาประกอบอยู่ 2-3 เพลง...จังหวะและลีลาของเพลงจะไปแบบเรื่อยๆ และจะเป็นแบบ Pure Blues เหมือนกันหมด หากทั้งชีวิตจิตใจไม่ใช่สาวกของเพลงบลูส์แล้ว อาจจะฟังกันได้ไม่นาน พาลจะอึดอัดเอาดื้อๆ เพราะเสียงร้องและดนตรีจะมาในทางเดียวกันหมด คือเสียงร้องจะเป็นแบบแผดเสียงและโหนเสียง บางทีก็บ่นงึมๆงัมๆ ฟังไม่ได้ศัพท์แต่ต้องจับมากระเดียด ในส่วนของภาคดนตรีก็หม่นๆทึมๆ แทบจะไม่มีเพลงหนึ่งเพลงใดที่แตกต่างออกไป แต่กับความแตกต่างของอารมณ์ และทักษะในการร้องและการเล่นของแต่ละคน ก็พอที่จะช่วยลดดีกรีของ “ความเหมือน” ให้เจือจางและบางเบาลงได้บ้าง.......

      ถึงแม้ว่าลีลาของเพลงจะเฉื่อยๆดูทึมๆ ไปบ้าง แต่มีอย่างหนึ่งที่แผ่นนี้ทำออกมาได้ดีมาก นั่นคือการบันทึกเสียงที่เก็บ “บรรยากาศ” มาได้โดยมิให้ขาดตกหกหล่นแม้แต่น้อย...ขั้นตอนของการผลิตมันยุ่งยากลำบากตั้งแต่เริ่มทำ “เดโม” กันแล้ว เพราะศิลปินแต่ละคนที่ถูกกำหนดเอาไว้ ล้วนแล้วแต่เป็นไม้ที่ห่างจากฝั่งไม่ถึงศอกไม่ถึงเมตรกันทั้งนั้น หลายคนเจ็บกระเสาะกระแสะอยู่ที่บ้าน และบางคนก็นอนรักษาตัวอยู่บนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาล ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกเหิรเดินไปไหน จำเป็นต้องขนเครื่องไม้เครื่องมือบุกป่า ฝ่าดงมาบันทึกเสียงกันถึงบ้าน รวมทั้งบันทึกเสียงกันบนเตียงของคนไข้ในโรงพยาบาล...โดยเฉพาะในโรงพยาบาลที่มีปัญหานานาสารพัน เป็นต้นว่าความจำกัดของห้องที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวยต่อการทำงานมากนัก อีกทั้งตัวศิลปินเองก็ใช่ว่าจะสมบูรณ์พูลสุขดีนัก อาการกระเสาะกระแสะก็ยังมีอยู่ เพราะหลายเพลงที่บันทึกเสียงอยู่นั้น จะมีเสียงไอค็อกๆ แค็กๆ และเสียงหอบเหนื่อยของศิลปิน “ไม้ใกล้ฝั่ง” เหล่านี้ มีให้ได้ยินกันเป็นช่วงๆ หรือเสียงของไมโครโฟนตกหล่นอยู่หนสองหน แผ่นนี้ก็เก็บตกบรรยากาศเหล่านั้นมาได้จนหมด เมื่อได้ฟังจะรู้ได้ถึงความตั้งใจ และความยากลำบากของทีมงานเป็นอย่างมาก

      การบันทึกเสียงทำออกมาได้ดีมาก (มาร์ค เลวินสัน รับประกันอีกแล้วครับท่าน) เนื้อเสียงอิ่มข้น แต่ความถี่เสียงจะเกาะกลุ่มอยู่ในย่านกลางเกือบทั้งหมด โดยเฉพาะย่านกลางต่ำไปจนถึงย่านกลางสูง เสียงในย่านต่ำและสูงไปกว่านี้ ไม่มีมากนัก เสียงโดยรวมจะออกมาในโทนเดียวกันหมด เพราะในแต่ละเพลงจะมีเพียงเสียงร้องกับเสียงชิ้นดนตรีคือกีตาร์เพียงชิ้นเดียว จะมีเปียโนและแบนโจเข้ามาแจมบ้าง ก็แค่ 2-3 เพลง...นอกจากเนื้อเสียงที่อิ่มข้นแล้ว เกรนเสียงจะเนียนและสะอาด บันทึกเสียงออกมาดี ไม่มีอาการวูบวาบและแกว่งของน้ำเสียง แต่ถ้าเป็นอาการแกว่ง, วูบวาบ ลุ่มๆดอนๆ เป็น - ตาย 50/50 เท่ากันของนักร้องรวมชรา ที่เกิดจากการพ่ายแพ้สังขารของตัวเองแล้วละก็.......มีให้เห็นกันเพียบเลย! ตรงนี้แหละที่ถือเป็นบรรยากาศที่พอจะกลบเกลื่อน “ความเหมือน” ของเพลงลงไปได้บ้าง

      หลายๆเพลงในอัลบั้มชุดนี้ ให้ความรู้สึกและอารมณ์ของบลูส์ที่ชวนน่าติดตาม อย่างเช่นเพลง Careless Love เสียงร้องของ Preston Fulp ในวัยเกือบ 80 ที่บันทึกกันบนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาล เสียงของ Preston Fulp แหบแห้ง โหนเสียงสูงไปไม่ถึง มีอาการหอบเหนื่อยและกระแอมไอแทรกอยู่ตลอดเวลา รวมทั้งเสียงไมโครโฟนตกหล่นอยู่ 2-3 หน ตรงจุดนี้แหละ ที่ให้บรรยากาศ อารมณ์ และความรู้สึกที่ดีมาก

      แทรคที่ 13 เพลง Do You Know What it Meanes to Have a Friend เสียงร้องของ Guitar Gabriel และ Lucille Lindsey ก็ให้อารมณ์และความรู้สึกที่ชวนติดตามเช่นกัน ถึงแม้ว่าในภาคของดนตรีจะมีแค่กีตาร์เดินคอร์ดง่ายๆเพียงตัวเดียว ไม่สลับซับซ้อนอะไร แต่การนำเสนอทางด้านเสียงร้อง โดยเฉพาะเสียงร้องของ Lucille Lindsey ที่ทอดเอื้อนเสียงอย่างเศร้าสร้อย ก็สามารถถ่ายทอดความหมายของเพลงได้อย่างลึกซึ้งเต็มอารมณ์...อีกคนหนึ่งคือ Willa Mae Buckner ซึ่งเป็นนักร้องระดับคุณย่า - คุณยายอีกคนหนึ่ง เธอร้องเพลงได้ถึงอารมณ์มาก แม้ว่าอายุอานามจะปาเข้าไป 80 กว่าๆแล้วก็ตาม แต่ก็ยังหลงเหลือพลังของการแผดเสียง และการทอดเอื้อนอย่างโหยหวน เป็นแผ่นที่เก็บ “อารมณ์” ของคนร้อง และเก็บ “บรรยากาศ” ในระหว่างการบันทึกเสียงมาไว้ได้หมด
----------------------------------------------------------------------------------------
ข้อมูลดังกล่าวเขียนโดย คุณสิงห์สะอาด (ขออนุญาตแก้ไขข้อมูลบางส่วนเพื่อความเหมาะสม)
-----------------------------------------------------------------------------------------
     
ในปัจจุบันเป็นแผ่นที่หายากมากอีกแผ่นหนึ่งในระดับตำนาน ท่านที่มีจงเก็บ และรักษาไว้ให้ดีเถิด (เพราะผมจะพยายามไปตามตื้อและจีบท่าน เพื่อเอาแผ่นนี้มาอีก) เพราะมันเป็นอีกตำนานหนึ่งของเพลงบลูส์ ในระดับสุดยอด เป็นแผ่นหนึ่งที่มีคุณค่า และเป็นระดับแผ่นแถวหน้าของคนที่เก็บสะสมแผ่น CD Audiophile ทั่วโลก
+++++++++++ นี่คือแผ่น CD Audiophile.... ในดวงใจของผม ++++++++++




PAKIN9 (07/04/2551 02:53:34)
ความคิดเห็นที่ 8
ส่วนแผ่นที่ไม่ได้เป็นแผ่น CD Audiophile และเป็นแผ่นที่ทรงคุณค่ามากที่สุดสำหรับผม และเป็น 1 ในดวงใจของผมมาโดยตลอดแล้ว ก็คือแผ่นนี้........

เพลงบรรเลงพระราชนิพนธ์ฉบับดั่งเดิม ของวง อ.ส. วันศุกร์ ที่จัดทำขึ้นโดยสำนักราชวัง เมื่อปี พ.ศ. 2535 ท่านที่รู้ข้อมูล และประวัติความเป็นมา คงจะทราบได้ดีถึงความเป็นที่สุดในหลายๆ ด้านของ CD Box set ชุดนี้ได้เป็นอย่างดี และเป็นที่สุดแล้ว ในชีวิตผมนับตั้งแต่เก็บสะสมแผ่น CD มาเกือบ 20 ปี........

PAKIN9 (07/04/2551 03:10:20)
ความคิดเห็นที่ 9
ชอบกระทู้นี้จังเพราะ ต้องการรู้
อยู่พอดี แต่คนมาลง post น้อยมาก

ผมชอบคาราบาว

เพราะจังหวะ 3 ช่า ที่ฟัง แล้วเร้าใจ
และนำดนตรี ไทยมาผสมผสาน อย่างน่าทึ่งครับ
ถึงแม้จะอัดไม่ดี


diskul (07/04/2551 19:25:09)
ความคิดเห็นที่ 10
แผ่นนี้อาจจะไม่ใช่ cd audiophile แต่ถ้าพูดถึงเรื่องการบันทึกแล้วผมว่าไม่เป็นรองฝรั่ง(หมายเหตุเป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ) เพลงบางเพลงในอัลบั้มอาจบันทึกเสียงมาแล้วดังมากเกินไป ผมไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะตั้งใจจะให้เป็นอย่างนี้หรือเปล่า ครั้งหนึ่งที่ผมได้ไปห้องบันทึกเสียง center stage พอฟังอัลบั้มนี้ทำให้ผมนึกหน้าตาของ center stage ออกเลย เป็นความทรงจำที่ดี(และได้เห็นmaster tape reelเก็บอยู่ในห้องหลายอัลบั้มที่ในตอนนี้ราคาซีดีสูงเหลือเกิน)ตอนนี้ขอเทใจให้กับ อัลบั้มบูลส์ ของพี่แอ๊ดคาราบาวครับ

amnat.p (11/04/2551 17:29:39)
ความคิดเห็นที่ 11
ไปเอามาจากไหน

คุณ amnat.p

diskul (14/04/2551 17:23:15)
ความคิดเห็นที่ 12
แผ่น Audiophile ในดวงใจอันดับรองลงมาก็คือแผ่นนี้ครับ

Classical Music.............. Accuphase (ขออนุญาตยืมภาพคุณครรชิตมา)
---------------------------------------------------------------------------------------

แผ่นนี้ช่างมีความหลังฝังใจผมซะจริงๆ เมื่อหลายปีก่อนมีอยู่วันหนึ่งเพื่อนฝูงที่สนิทกัน ได้ยืมแผ่นนี้ของผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเป็นที่นับถือมากในวงการเครื่องเสียง
มาเปิดฟังที่ห้องฟังเพลงของผม แค่ Track แรกที่ได้ยิน ทั้งผมและเพื่อน ต่างอ้าปากค้าง........ ตามองประสานกันอย่างมิได้นัดหมาย ผมบ่นพึมพรำประมาณว่า " เสียงอะไรจะขนาดนั้น" รายละเอียดเสียงระดับ micro dynamic ระยิบระยับ มากกว่าเพลง classic หลายๆ แผ่นที่ผมเคยฟังมา และเพลงส่วนใหญ่คัดสรรมาดีมาก

นับแต่นั้นมา ผมจึงเริ่มตามหาแผ่นนี้มาโดยตลอดเป็นเวลาหลายปี เกือบจะได้มาประมาณ 2 ครั้ง แต่ก็แคล้วคลาดกันจนได้ คิดเสียว่าถ้าใช่เนื้อคู่ ซักวันคงได้ครอบครองเอง ............................ สำหรับท่านที่มีแผ่นนี้เก็บเอาไว้ โปรดรักษาเอาไว้ให้ดีเถิด เพราะนี่คือแผ่นที่เป็นระดับตำนาน ของใครต่อใครอีกหลายคนที่กำลังตามหาอยู่ในขณะนี้............หรือถ้าไม่ต้องการแล้ว เพียงแค่บอก แล้วผมจะรีบไปหาท่านโดยทันทีทันใด


PAKIN9 (14/04/2551 18:26:23)
ความคิดเห็นที่ 13
แผ่น Classical Music Selections ของ Accuphase ผมเคยไปลองเครื่องที่ร้านไฮเอนด์ออดิโอ เปิดแผ่นนี้ ฟังแล้วชอบมากครับ อยากได้เหมือนกัน

Wang (16/04/2551 16:11:16)
ความคิดเห็นที่ 14
now the green ชุดไถนาครับ

ต้องขอบคุณ ความเอื้อเฟื้อ ของคุณ cdhiend ไฮเอ็น สมชื่อจริงๆ

หวังว่าโอกาสหน้า จะได้แบ่งปันอีกนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ

su.pop (19/04/2551 12:13:36)
ความคิดเห็นที่ 15
ตอบยากมาก ครับ ...สำหรับตอนนี้ ยกให้

อัลบั้ม ที่มีอักษรภาษาจีน อ่านว่า "คง" แปลว่า ความว่างเปล่า หรือ ความหลุดพ้น ประมาณนั้น ภาษาอังกฤษ ใช้ชื่อว่า Free & Natural ...ฟังมาประมาณ 2 ปีกว่า ไม่ต่ำกว่า 200 รอบ ... เพราะเปิดฟังตอนนอนทุกคืน ครับ



พ.พิชญา (22/04/2551 15:07:19)
ความคิดเห็นที่ 16
และนี่ก็คืออีกแผ่น Belafonte at Carnegie hall ............ ที่เป็นแผ่นโปรดของใครต่อใคร อีกหลายคน .......... รวมทั้งผมด้วย

ถ้าจะพูดถึงการฟังแบบเก็บเกี่ยวบรรยากาศการแสดงสดแล้ว แผ่นนี้ถือได้ว่าเป็นลำดับต้นๆ ทีเดียว ยิ่งเสียงร้องของ Belafonte ที่ทรงพลัง ลูกล่อ ลูกเล่น ลูกชน มีให้เพียบกับอัลบัมชุดนี้ ถ้าจะฟังให้ได้อารมณ์ ควรจะฟังตั้งแต่ต้นจนจบ ห้ามเปลี่ยน track โดยเด็ดขาด! ท่านจะรับรู้ได้ว่านี่เป็นศิลปินระดับอัจฉริยะคนหนึ่งของโลก ในการแสดงบนเวที
ส่วนใหญ่นักเล่นเครื่องเสียงจะมีเอาไว้ ทดสอบเสียงร้อง ย่านเสียงกลางที่โดดเด่น เนื่องจากเป็นแผ่นดังของวงการ จึงมีการผลิตแผ่นขึ้นมาหลายครั้งมาก และหลาย format ผลิตมาหลายยุค หลายสมัย
และถ้าพูดถึงแผ่น CD ที่คนในวงการเครื่องเสียงให้การยอมรับคือแผ่นที่ผลิตเป็นแผ่นทองคู่ (gold 24K.) ของสังกัด classic records ว่ามีเสียงดีที่สุด แต่............... มีอีกหลายท่านไม่รู้ว่า มีแผ่นที่สกรีนสีต่างกันด้วย คือดำ กับน้ำตาล ที่หน้าแผ่น (ผมทราบข้อมูลมาจากเพื่อนฝูงในวงการท่านหนึ่ง) ส่วนแผ่นไหนเสียงดีกว่ากันขอไม่บอก ท่านที่มีคงต้องไปลองฟังเทียบดู
และแผ่นอีกรุ่นหนึ่งที่ผมแนะนำ จะมีแผ่นคู่ที่ผลิตจากประเทศญี่ปุ่น รุ่นแรกๆ (มีผลิตมา 2 - 3 รุ่น) คุณภาพเสียงยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน .................. ถ้าสารภาพตามตรง ผมชอบเสียงของแผ่น japan รุ่นแรกมากกว่าเพราะครบเครื่องดี จึงต้องเก็บไว้ทั้งคู่ ( ถ้านับรวมทั้งหมดที่เก็บ ก็มีไม่ต่ำกว่า 4 - 5 รุ่นครับ)
-----------------------------------------------------------------------------------------
มาพูดถึงอัลบัม อีกชุดของ Belafonte หรือที่เรียกกันว่า Returns to ........
แผ่นนี้เป็นที่นิยมน้อยกว่าชุดแรก อาจเนื่องมาจากว่า มีศิลปิน รับเชิญมากไปนั่นเอง เลยไม่ทำให้เป็นที่นิยมเท่าที่ควร ยอดการผลิตแผ่นจึงน้อยตามไปด้วย แต่แผ่นทองที่เป็นของค่าย classic records ต้องตามหากันเหนื่อยอยู่เหมือนกัน สำหรับท่านที่เก็บสะสม........ ขอบอก

PAKIN9 (25/04/2551 20:36:24)
ความคิดเห็นที่ 17
มาต่อกันอีกซัก 2 แผ่น (สำหรับท่านที่ชอบหลงเสียงนาง)

Clair Marlo ............... let it go

อยากจะบอกว่านี่คือแผ่นที่ดังที่สุดของค่าย sheffield lab ที่นักฟังเพลงบ้านเราน้อยคนที่ไม่รู้จัก เมื่อเป็นแผ่นดัง และขายดี จึงผลิตแผ่น CD ออกมาจำนวนหลายรุ่นมาก ( นับเฉพาะที่ผมเก็บสะสม ก็มีถึง 6 รุ่นแล้ว) และน่าจะมีมากกว่านี้อีกในอนาคต

นี่คืออัลบัม เพลง pop ที่ฟังสบายๆ เสียงร้องใสๆ ที่น่าฟังของเธอ (รวมทั้งรูปร่าง หน้าตาที่มีเสน่ห์ของเธอ ในตอนนั้น) ทำให้หลายๆ คนยังแอบหลงใหลอยู่ในตอนนี้ (กับภาพในอดีต) ไม่ว่าจะเป็นนักฟัง นักเล่นเครื่องเสียง ไม่ว่าจะเป็นรุ่นเก๋า หรือรุ่นใหม่ ผมว่าต่างก็ต้องมีอัลบัมนี้กันทั้งนั้นจะเป็นแผ่นรุ่นไหนเท่านั้นเอง
ส่วนแผ่นที่ยอมรับกันว่าคุณภาพเสียงดีที่สุด ก็น่าจะเป็นแผ่นทอง 24 K. ที่ผลิตออกมา เมื่อหลายปีก่อน รายละเอียดเสียงระดับ micro dynamic ถือได้ว่ายอดเยี่ยมมาก ส่วนความไพเราะของบทเพลง ฟังง่าย ฟังสบาย ท่านทั้งหลายคงทราบดี เหมาะอย่างยิ่งสำหรับท่านที่เป็นนักเล่นเครื่องเสียงรุ่นใหม่ๆ นี่คือแผ่นเริ่มต้นที่ดี สำหรับคอ Audiophile ในอนาคต ........... ขอบอก
-----------------------------------------------------------------------------------------

Ayako Hosokawa ................ The Golden Moment

นี่เป็นอีกแผ่นที่เป็นลำดับต้นๆ ที่คอ Audiophile ทั้งหลาย ต้องการหาเก็บสะสม หรือหาเพื่อมาฟัง เป็นลำดับต้นๆ ของวงการ อยู่เหมือนกัน
เสียงร้องที่โดดเด่น และมีเสน่ห์ที่ไม่เหมือนใคร (สำเนียงเอเชีย) ที่ร้องเพลงสากล ถือได้ว่าเป็นนักร้องยุคแรกๆ ที่คอ Audiophile ทั่วโลกต่างชื่นชม เธอร้องเพลงได้น่าฟังมาก ด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล ฟังดูผ่อนคลาย (แม้น้ำเสียงสำเนียงจะไม่สากล ร้องชัดเท่านักร้องเอเชียรุ่นใหม่ ๆ ) อย่าง Olivia หรือ Susan Wong ก็ตาม แต่ท่านที่ได้ฟัง จะรู้ซึ้งได้ดี ถึงอารมณ์ที่เธอพยายามร้อง สื่อออกมาได้อย่างงดงาม
แผ่นทอง 24 K. ที่ผลิตจากญี่ปุ่นแผ่นนี้ คุณภาพเสียงถือได้ว่าสุดยอดมาก เพลงๆ เดียวกัน เมื่อฟังเทียบจากแผ่นอื่นที่เคยทำออกมา ถือว่าแผ่นทอง คุณภาพเสียงดี และน่าฟังกว่า ................ น่าจะมาจากกระบวนการผลิตการตัดแผ่นระบบใหม่ที่ค่ายนี้คิดค้นขึ้นมาก็เป็นได้ และถือเป็นแผ่นแรก ที่มีการผลิตด้วยระบบใหม่ของค่ายนี้
ปัจจุบัน ถือได้ว่าแผ่นนี้หายากมากๆ เป็นลำดับต้นๆ ท่านใดที่มีโอกาสเจอแผ่นนี้ ผมขอบอกว่า..................... อย่าปล่อยให้เพชรเม็ดงามหลุดมือไป

หมายเหตุ: อัลบัมชุดนี้ได้ผลิตออกมาเป็นแผ่นทอง 2 รุ่น รุ่นแรกคือรุ่นที่เป็นปกดำ อย่างที่ท่านเห็น
ส่วนรุ่น 2 จะเป็นแผ่นทองเหมือนกัน แต่ปกจะไม่เหมือนกัน จะออกโทนสีเขียวๆ ถ้ามีโอกาสเลือก ขอให้เลือกรุ่นแรก เพราะเสียงจะดีกว่า แต่หลายท่านที่เก็บสะสมเป็น collection บอกว่า รุ่น 2 บางทีหาแผ่นจนหืดจับอยู่เหมือนกัน ............... ขอบอก

PAKIN9 (25/04/2551 21:32:57)
ความคิดเห็นที่ 18
ขอขอบพระคุณคุณhiendcdที่กรุณาเอาแผ่นดังๆต่างๆมาลงให้ผมและเพื่อนๆสมาชิกได้ดูเป็นบุญตา แต่ไม่รู้ว่าจะได้เป็นบุญหูซักกี่แผ่น เอามาลงให้ดูต่อเรื่อยๆน่ะครับ

NENG (25/04/2551 22:27:53)
ความคิดเห็นที่ 19
แหม! รู้สึกเขิน ........................... ระดับบิ๊กของวงการสะสมแผ่นเข้ามาแซว

ขอน้อมรับด้วยความยินดีครับ ถ้าพอมีเวลาจะนำแผ่น (ที่มีอยู่แค่หยิบมือเดียว) มาลงให้ทุกท่านที่สนใจ เข้ามาศึกษาหาข้อมูลครับ เมื่อไปเจอแผ่นที่ไหน จะได้ไม่ปล่อยให้เพชรเม็ดงามหลุดมือไป เหมือนผมเมื่อในอดีตปล่อยให้หลุดมือไปเยอะ

PAKIN9 (26/04/2551 08:56:40)
ความคิดเห็นที่ 20
แผ่นขวามือที่เห็นในรูป คือแผ่นรุ่น2 ของ................Ayako Hosokawa ...... The Golden Moment
---------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ: อัลบัมชุดนี้ได้ผลิตออกมาเป็นแผ่นทอง 2 รุ่น รุ่นแรกคือรุ่นที่เป็นปกดำ อย่างที่ท่านเห็น
ส่วนรุ่น 2 จะเป็นแผ่นทองเหมือนกัน แต่ปกจะไม่เหมือนกัน จะออกโทนสีเขียวๆ ถ้ามีโอกาสเลือก ขอให้เลือกรุ่นแรก เพราะเสียงจะดีกว่า แต่หลายท่านที่เก็บสะสมเป็น collection บอกว่า รุ่น 2 บางทีหาแผ่นจนหืดจับอยู่เหมือนกัน ...........ผมเองก็ว่างั้น

PAKIN9 (28/05/2551 21:07:26)
ความคิดเห็นที่ 21
อยากได้ทั้งสองรุ่นทำไงดีครับคุณภาคิน หืดเต็มคอไปหมดแล้ว

NENG (29/05/2551 14:34:17)
ความคิดเห็นที่ 22
งั้นต้องทำให้หืดล้นคอ คุณ NENG

ถ้าจะให้ครบสูตรของค่ายนี้ต้องมี Mari................ปกดำแผ่นล่างด้วย

รับรองความหายากกว่าทั้ง 2 แผ่น ของ Ayako ................. มากมาย

ผมว่าน้อยคนนัก ที่จะได้ครอบครองแผ่นนี้ ................. รวมทั้งผมด้วย



PAKIN9 (29/05/2551 17:36:38)