(......Page 1)

ถ้าเป็นการหยิบยืมอุปกรณ์เครื่องเคียงทั้งหลายแหล่ ของพวกๆเพื่อนๆไปลองฟังลองเล่น เพื่อเป็นประสบการณ์อีกบริบทหนึ่ง ผมก็เห็นด้วย แต่หากคิดจะซื้อพวกอุปกรณ์เครื่องเคียงเครื่องเสริมพรรค์นี้โดยที่ชุดเครื่องเสียงและห้องหับยังไม่ลงตัวดีนัก ไม่แนะนำนะครับ มันจะเป็นการข้ามขั้นตอนการเล่นไปมาก ทำให้เสียสตางค์โดยไม่คุ้มค่า แล้วก็เร่งเวลาให้คุณเลิกเล่นเครื่องเสียงเร็วขึ้น
การเล่นการฟังเครื่องเสียงมันเป็นศิลปะค่อนข้างสูง อาศัยสภาพแวดล้อม(อะคูสติคห้องฯ)และการทำงานที่สัมพันธ์ลงตัวต่อกัน ทั้งในเชิงอิเลคทรอนิคส์ที่เป็นรูปธรรมนามธรรม และความพึงพอใจต่อเนื้องานทีได้รับซึ่งเป็นรสนิยมส่วนบุคคล และเป็นโครงสร้างมายาแห่งเสียงฯ (โดยไม่ได้ขึ้นกับปริมาณว่ามากน้อยแค่ไหนเพียงใด เพราะเป็นเรื่องที่ว่านี้ต้องมองในแง่คุณค่า ไม่ใช่มูลค่า)
ส่วนหนึ่งหลีกไม่พ้นต้องมีประสบการณ์ในการฟัง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ใครที่คิดจะเล่นเครื่องเสียงฯ ต้องมีประสบการณ์มาก่อน ซึ่งในความเป็นจริงแล้วมันเป็นไปไม่ได้ ทุกคนก็มาเริ่มนับหนึ่งกันทั้งนั้น หามีใครที่มีประสบการณ์มาจากท้องพ่อท้องแม่แต่ใดๆ
เพียงแต่ขึ้นกับว่า ใครมีเป้าหมายอย่างไร?
จะเดินไปบนเส้นทางสายไหน?
เดินไปถูกทิศทางหรือเปล่า?
สิ่งที่ผมเห็นว่าเป็นส่วนขัดขวางการเข้าถึงการเล่นและฟังเครื่องเสียงในเชิงศิลปะของผมก็คือ
"ความใจร้อน"
"ด่วนได้ด่วนสรุป"
หรือ "เร่งสปีดมากเกินไป"
ลักษณะนี้เป็นปฏิปักษ์ต่อการเข้าถึงในการเล่นและฟังเครื่องเสียงอย่างร้ายกาจ ที่น่ากลัวไปกว่านั้นก็คือ อาการเหล่านี้มักจะไม่ปรากฏเป็นรูปธรรมที่ชัดเจน คนที่โดนครอบงำด้วยอาการเหล่านี้ ไม่มีทางรู้ตัวเลย ทุกอย่างเป็นไปเหมือนกับเป็นธรรมชาติ เสมือนเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง ไม่มีอะไรทำให้ฉุกคิด ทั้งๆที่เส้นทางนั้นเป็นการพุ่งเป้าที่ความผิดพลาดอย่างมหันต์ มีความระทมทุกข์และน่าเบื่อหน่ายรออยู่ที่ปลายทาง
อันนี้แหละเป็นปัญหาใหญ่ เพราะกว่าจะรู้ตัวว่าเดินบนเส้นทางที่เป็นเส้นคู่ขนานกับการเข้าถึงการเล่นการฟังฯ ทุกอย่างก็สายไปแล้ว
หมดสินทรัพย์ทุนรอนไปกับการเลือกเปลี่ยนฮาร์แวดไม่เว้นเดือน
หมดทุนรอนไปกับการแสวงหาเลือกซื้ออุปกรณ์เครื่องเคียงจนแลดูเหมือนยี่เกบ้าเครื่อง
หมดเวลาไปกับการเวียนว่ายตายเกิดในการเล่นและฟังแบบงมงายไร้สาระ
สูญเสียโอกาสที่ควรจะได้รับความสุขความเพลิดเพลินจากการเล่นการฟังฯที่เป็นการเข้าถึง
ในที่สุดก็ต้องเสียใจ และผิดหวังกับความหวังที่มองภาพการเล่นการฟังฯ ตามชาวบ้าน (ตามแบบฉบับเซียนๆทั้งหลาย) ซึ่งนี่ก็ไม่ใช่ความผิดของผู้เล่นผู้ฟัง มันเป็นวิถีปกติที่พร้อมจะครอบงำผู้คนได้ทุกเมื่อ หากเลือกเส้นทางเริ่มต้นในจุดที่ไม่เหมาะสม
บางคนทำท่าเหมือนจะรู้ตัว แต่จริงๆแล้วไม่รู้ตัว
บางคนหนักกว่านั้น เข้าใจว่าตนเองเข้าถึงแล้ว เผยแพร่ปรัชญาที่ตนเองเชื่อว่าเป็นการเข้าถึง ให้กระจายออกไปในมุมกว้าง ไม่ต่างอะไรกับแมงเม่าบินเข้ากองไฟ
นักเล่นนักฟังเครื่องเสียงที่มีชั่วโมงบินนับเป็นสิบๆ ปี บางคนบางกลุ่มก็ยังสบสันตัวเองด้วยซ้ำไป นับประสาอะไรกับผู้ที่อยากฟังอยากเล่นฯที่เพิ่งเริ่มต้น หรือแค่เพียงสนใจในแวดวงนี้ ซึ่งเป็นการเริ่มหัดเดินบนเส้นทางสายนี้ โดยเริ่มต้นด้วยการพกพาความคาดหวังไว้สูงลิ่ว ซึ่งห้ามกันไม่ได้
ถามว่าถ้าไม่ให้เดินไปทางนี้ แล้วจะให้เดินไปทางไหน?
เริ่มต้นที่ฮาร์ดแวเสียก่อนครับ เอาตรงนี้เป็นจุดเริ่มต้น แน่นอน, นั่นเป็นการใช้เงินมากที่สุดของการเริ่มต้นเล่นฯ แต่ก็เป็นการจ่ายออกไปที่ถูกทาง เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีและมีอนาคต(ที่จะสมหวัง) ซึ่งการเลือกหาฮาร์ดแวหรือชุดเครื่องเสียงในเบื้องต้นนี้ จะต้องพิจารณาให้รอบคอบ อย่าใจร้อนด่วนสรุป
ถ้าเป็นไปได้, ควรได้มีโอกาสเลือกด้วยการลองฟัง ได้สัมผัสจับต้องการใช้งานจริงๆ พิจารณาข้อมูลเนื้อหาสาระของอุปกรณ์นั้นๆให้ละเอียด ใจเย็นๆ ไปช้าๆ อันไหนไม่มั่นใจเต็มร้อยก็อย่าไปตัดสินใจ นอกจากนี้ก็การพูดคุยหรือสอบถามผู้รู้ผู้มีประสบการณ์ก็มีประโยชน์บ้าง ไม่ใช่เหลวไหลไปเสียทั้งหมด แต่ชั้นที่สุด ผู้เลือกจะต้องนำมากรอง นำมาทบทวนโดยอิงความต้องการของตนเองเป็นประการสำคัญ
อย่าตั้งมั่นว่าต้องเป็นไปตามคำแนะนำนั้นๆทุกกระเบียดนิ้ว
และในทางกลับกัน, อย่าไปแอนตี้ต่อต้านชนิดไม่ลืมหูลืมตา จนลืมมองความเป็นไปได้ที่ควรรับรู้ไปเสียหมด ไม่เปิดและปิดกั้นตัวเองจนหาช่องทางออกไม่ได้ในที่สุด
ประการแรกๆ ที่พอจะเป็นเบสิคสำหรับการเริ่มต้น นั่นก็คือ ควรเอาใจใส่การเลือกหาลำโพงและแอมป์ไปพร้อมๆกัน ซึ่งข้อมูลเหล่านี้ก็ปรากฏในเว็บบอร์ดบ้าง ในนิตยสารเกี่ยวกับเครื่องเสียงบ้าง มีให้เลือกหาเลือกอ่านได้มากมายหลายสำนัก
ผมจะไม่ย้ำถึงประเด็นปลีกย่อยในการเลือกเครื่องเสียงเอาไว้ตรงนี้ เพราะไม่ใช่ประเด็นหลักที่ผมต้องการนำเสนอ เพียงแต่โยนก้อนหินถามทางเอาไว้ให้ได้พิจารณาเท่านั้น