Progold GP5

 
  X-Wire Space Odyssey
  X-Wire Rhythm (XLR) Interconnect
  QED SILVER SPECIAL 25th
  ปลั๊กลอย-หิมพานต์
  ก้อนอิทธิเจ
  Cardas Cross XLR Interconnect
  Acoustic Revive RIQ5010, 5010W
  Acoustic Lab Jupiter Power Cord
  Acoustic Revie RD-3
  มหัศจรรย์อุปกรณ์เสริม “ตัวอุด”
  Acoustic Revive : QR-8
  ลองเล่น : ลองเล่นกับไฟ
  PS Audio : Noise Harvester

  Miss Thailand Interconnect 2
 
Miss Thailand Interconnect
 
Wattgate 330iAG :: Dynamic Silver
 
Wattgate 381 AG :: Silver Arrow
 
สายไฟ เอซี JPS Inwall Power Cord
 
Tip Toe : Britannia
 
ดินน้ำมันเดอะหั่ง
 
Monster Quick Lock
 
Gutwire Note Pad
 
Master Stand 2217
 
Shunyata Research Hydra II
  Acoustic Zen Tsunami MK ii
  ACME IEC Inlet
  Eichmann Technologies Topper
  Dragonfoot
  Tip Toe : Michell Tender Feet
  Cardas :: Cuboild Woodblock
  Shurtter Connecter 4781.0100
  Hi-Fi Jack
  ลองเล่น FIM 302 + 303
 
ลองเล่น Hi-Fi Trick
  Isoclean Power ICP-002
  Cardas Cross : Wattgate Signature
  Hovland Main Line
  Alphacore : MI-3 Divinity
  Tip-Toe : Stillpoints
  AV Zone IS500 Plus
  Supra LoRad 2.5
  Monster M351
  สายสัญญาณ Cardas Audio
  5 ปลั๊กไฟเอซี (Receptacle)
  3 ทางเลือกขั้วปลั๊กไฟฯ
  สายลำโพง Ecosse CS2.3 
  EMX  ดูดซับฯ ทับเครื่องฯ
  Tip-Toe : Fine Ceramic

ลองเล่นMonster Quick Lock
โดย..." Gold Lighton"
E-Mail :: grreview@hotmail.com

ช่วงสองสามปีที่ผ่านมานี้ กระแสการเล่นสายไฟและปลั๊กไฟค่อนข้างเป็นที่นิยมอย่างมาก จะเรียกว่าเป็นยุคทองของสายไฟคงไม่ผิดแต่ประการใด เรียกว่านักเล่นมือใหม่มือเก่าหลายท่านนั้นให้ความสำคัญต่อสายไฟอย่างที่ไม่เคยปรากฏในวงการเครื่องเสียงมาก่อน นักเล่นบางคน ถึงกับใช้สายไฟราคาสูงกว่าเครื่องหลักก็มีให้เห็นทั่วไป

ท่านให้เหตุผลว่า ซื้อครั้งเดียวจบ เปลี่ยนเครื่องแล้วสายไฟก็ยังใช้ได้อยู่ ก็ว่ากันไปตามรสนิยมล่ะครับ จะวัดผิด-ถูกกับเครื่องเสียงซึ่งเป็นเรื่องที่อิงกับรสนิยมส่วนบุคคลคงทำไม่ได้กระมัง

หากจะมองความเป็นจริงอย่างหนึ่ง ผู้เขียนมองว่ามันก็เป็นวัฏจักรของวงการเครื่องเสียงที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด พิสดารแต่อย่างใด

ที่คิดเช่นนั้น ก็เพราะครั้งหนึ่ง นานมาแล้วล่ะ ตั้งแต่ผู้เขียนยังไม่ได้เริ่มเล่นเครื่องเสียง ได้ยินรุ่นใหญ่เล่าให้ฟังว่า แต่ก่อนนั้น ไม่มีใครให้ความสำคัญกับสายสัญญาณ-สายลำโพงเช่นทุกวันนี้ ทางหนึ่งให้เหตุผลว่าสายอะไรก็ได้ เสียงดีมันต้องมาจากเครื่องไม่ใช่สาย แค่ตัวนำส่งกระแส อะไรมันจะต้องลงทุนขนาดนั้น ไม่มีผลดอกเจ้าหนู ท่านให้ความเห็นเช่นนั้น

อีกทางหนึ่งนั้นก็โต้แย้งในทางตรงกันข้าม ท่านให้เหตุผลสำทับว่า กระแสไฟก็ดี สัญญาณก็ดี พวกนี้มันเป็นตัวเชื่อมระหว่างเครื่องต่อเครื่อง หากไม่ใช้โลหะที่มีคุณภาพ ก็เท่ากับว่าตัวสายเอง เป็นตัวขวางทางเดินสัญญาณไปเสียเอง แทนที่จะส่งไปเต็มเม็ดเต็มหน่วย กลับถูกลดทอนลงตามคุณภาพสาย

รุ่นใหญ่เล่าให้ฟังต่ออีกว่า เรื่องราวทำนองนี้ก็ดำเนินไป ถกกันไปมาตามประสา ยิ่งในสมัยนั้นข่าวสารวงการเครื่องเสียง จะสื่อถึงนักเล่นฯได้มีเพียงทางเดียว นั่นก็คือผ่านทางนิตยสารเครื่องเสียง ซึ่งสำหรับแวดวงนักวิจารณ์ด้วยกันเอง ก็ไม่วายที่จะมีการแบ่งค่ายสำหรับความเชื่อเรื่องเส้นสายอีกเช่นเคย

เหตุการณ์เป็นอยู่อย่างนี้พักใหญ่ๆ จนกระทั่งวงการผู้ผลิตเครื่องเสียงหันมาสนใจผลิตและออกแบบสายกันมากขึ้น จากแต่ก่อนมีเพียงไม่กี่เจ้า ประเดี๋ยวเดียวนับเป็นร้อยเป็นพันยี่ห้อแล้ว กลุ่มที่ยืนเสียงแข็ง แรกๆก็โต้ว่ามันเป็นเพียงกระแส เป็นแฟชั่น ไม่นานคงเงียบหายไปเอง

ทุกวันนี้ก็ 'เงียบ' จริงอย่างที่ท่านกล่าวไว้นั่นแหละครับ เพราะคนที่ค้านเสียงแข็งอยู่ปาวๆในครั้งนั้น เดี๋ยวนี้ลองไปดูชุดเครื่องเสียงที่ท่านเล่นซีครับ ราคาของสายสัญญาณ-สายลำโพงรวมกันแล้วซื้อชุดเครื่องเสียงระดับกลางๆได้ทั้งชุดทีเดียว

ไม่เพียงแต่เล่นเท่านั้น แต่วันนี้หลายคนเป็นถึงระดับผู้ชำนาญการกันทีเดียว! เป็นงั้นไป

ผู้เขียนสอบถามต่อ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้? รุ่นใหญ่ท่านก็ให้ความเห็นว่า แก่นสารของเรื่องพรรค์นี้มันเป็นเรื่องของเหตุและผล แต่การที่คนเราถกเถียงกันในเรื่องของเหตุผล โดยไม่มีการพิสูจน์ ค้นหาข้อเท็จจริง ท่านว่ามันเป็นเรื่องของอัตตาและอารมณ์ ลงว่าใช้อารมณ์นำเหตุผล อย่าว่าแต่เรื่องเครื่องเสียงเลยครับ เรื่องใดๆในโลกก็ยากที่จะหาข้อยุติได้

แต่ความจริงก็ย่อมเป็นความจริง เมื่อแรงต้านจากภายในชี้นำว่าไม่เชื่อ ไม่มีผล ผิดหลักการ ฯลฯ แต่เมื่อลองด้วยหูของตนแล้วพบว่ามีความเปลี่ยนแปลงจริง

แม้ใจต่อต้านเพียงใด มันก็คงทัดทานความจริงไม่ไหว สุดท้ายอัตตาที่ยึดถือไว้ มันก็ถูกความจริงบดสลายไปด้วยตัวมันเอง จากที่ไม่เคยเชื่อเรื่องพรรค์นี้ กลับกลายเป็นเชื่อถือเป็นบ้าเป็นหลัง ภาษาหนังกำลังภายในท่านว่า 'ธาตุไฟเข้าแทรก เลือดลมไหลย้อนกลับ'

เรื่องราวมันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

ได้ฟังเรื่องอดีตที่ผ่านมาอย่างนี้แล้ว ผู้เขียนก็ไม่แปลกใจกับเรื่องสายไฟอีก ประเดี๋ยววัฏจักรมันก็โคจรครบรอบด้วยตัวมันเอง ถึงวันนั้นสายไฟก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอีกต่อไป...

วันนี้มาเปิดประเด็นให้ขบคิดกันต่อสักเรื่องนะครับ "ขั้วต่อสายลำโพง"

ล่วงเลยจากการฟังสายไฟ อุปกรณ์ที่นักเล่นยุคนี้นิยมกันมากไม่แพ้กันก็คือปลั๊กไฟ หรือที่เราเรียกอย่างเป็นทางการว่า "เต้ารับ" (Receptacle) และพวกขั้วปลั๊กทั้งหลาย (Male Plug - Female Plug) เรียกได้ว่ามาแรงไม่แพ้สายไฟกันทีเดียว

ดูซีครับท่านผู้อ่านที่รัก โลหะสั้นๆยาวไม่เกินนิ้ว-สองนิ้ว ยังมีคนผลิตออกมาขาย อ้างสรรพคุณไปต่างๆนาๆตามแต่จะค้นคิดกัน ทองเหลือง, ทองแดง, ทองคำ, โรเดียม ว่ากันไปตามสูตรลับเฉพาะของแต่ละเจ้า

จะว่าผู้ผลิตพวกนี้หลอกลวงหรือสร้างกระแสก็ไม่ได้ ลองนึกในมุมกลับดูว่า ถ้าตัวท่านต้องการจะผลิตอุปกรณ์เครื่องเสียงมาขายสักชิ้น ท่านจะนั่งเทียน จับแพะชนแกะ แล้วเอามาขายนักเล่นเครื่องเสียง คิดหรือว่าจะมีคนซื้อ

ไม่ต้องถึงที่นี่ประเทศไทยเลยครับ พื้นฐานของฝรั่งมังค่าเองนั้น มีลักษณะความคิดที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเหตุและผล ถ้าไม่สามารถพิสูจน์ได้จริงถึงคุณภาพและความเปลี่ยนแปลงทางเสียง หรือไม่มีทฤษฎี หลักการมาค้ำยัน ยากยิ่งที่จะได้รับการยอมรับ

เท่าที่ผู้เขียนลองเล่นมาตามสมควร ก็พบว่าขั้วปลั๊กและปลั๊กไฟแต่ละรุ่นแต่ละยี่ห้อ มันมีความแตกต่างในบุคลิกและน้ำเสียงไปกันคนละแบบจริงๆ

ทีนี้ เมื่อขั้วต่อโลหะชิ้นกระจิ๋วพวกนี้ สามารถพิสูจน์ได้ด้วยหู ว่ามันมีผลต่อดุลน้ำเสียงและรายละเอียดในชุดเครื่องเสียง ฉันใดก็ฉันนั้น พวกขั้วต่อสายลำโพงซึ่งเป็นโลหะที่ถูกคิดค้นเพื่อใช้งานกับระบบเครื่องเสียง ก็ย่อมมีผลต่อระบบเสียงในชุดเช่นกัน, นั่นไงล่ะ อ้อมตั้งนานวกกลับเข้าเรื่องได้แล้ว

ว่ากันว่า สายสัญญาณก็ดี สายลำโพงก็ดี เหล่านี้ล้วนสำคัญและมีผลได้-เสียต่อชุดเครื่องเสียงมากกว่าขั้วต่อ เพราะมีปริมาณและโครงสร้างซับซ้อนกว่า ย่อมมีผลต่อเนื้องานที่จะปรากฏในสัดส่วนที่สูงกว่า

ผู้เขียนเห็นด้วยกับความคิดนี้ อย่างไรก็ตามสายย่อมมีผลในเชิงปริมาณมากกว่าขั้วต่อ เพราะฉะนั้นการให้ความสำคัญต่อสายจึงเป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาก่อนเรื่องขั้วต่อ ซึ่งแนวทางนี้ไม่นับรวมสายที่ประกอบสำเร็จจากโรงงานนะครับ พวกนั้นเขาออกแบบส่งเสริม-ชดเชยมาร่วมกันตั้งแต่เริ่มต้นออกแบบ ไม่ต้องปรับเปลี่ยนใดๆจะเหมาะสมกว่า

แล้วอย่างนี้ขั้วต่อสายลำโพงสำคัญไฉน ในเมื่อสายฯต้องมาก่อน?

ถ้ามองในแง่ปริมาณ ขั้วต่อที่ว่าก็ไม่สำคัญเท่าใดดอก แต่เมื่อต้องการปรับเปลี่ยนในส่วนที่ละเอียดกว่า พอใจในคุณภาพเสียงส่วนใหญ่อยู่แล้ว ไม่ต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะมากเกินไป เพราะจะเสียบุคลิกเดิมของเส้นสายไปได้

เช่นนี้แล้ว การเปลี่ยนสายฯซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงในเชิงปริมาณ ย่อมไม่เหมาะสมในการพิจารณาแน่นอน ขั้วต่อสายลำโพงก็เข้ามามีขโมยซีนสายลำโพงตรงฉากนี้เอง, ฉากเดียวได้เกิด
ชอบกุ้งแม่น้ำเผาร้านนี้อยู่แล้ว เผาด้วยไฟแรงกำลังดี ไม่อ่อนไม่แก่เกินไป เนื้อกุ้งกรอบ ชุ่มฉ่ำเพราะผ่าครึ่ง คว่ำเปลือกลงเพื่อช่วยอุ้มน้ำและรสชาติให้คงไว้ ทั้งได้ความมัน ความเข้มข้นจากมันกุ้งบริเวณส่วนหัว กลิ่นที่ลอยแตะจมูกนั้น กระตุ้นต่อมน้ำลายดีแท้

แต่ขัดลิ้นเหลือหลายกับน้ำจิ้มซีฟู้ดส์ที่เคียงมาให้ จะให้กล้ำกลืนฝืนกินก็คงไม่ไหว น้องๆมานี่ซิ น้ำจิ้มซีฟู้ดส์ที่ไหนเขาใช้พริกแดงกัน มันต้องพริกสวนซีถึงจะหอมชื่นใจ ไปเปลี่ยนมาให้พี่ด่วนจี๋เลย!

นี่แหละครับ ประเด็นที่ผู้เขียนให้ความสำคัญ บางครั้งบางคราว แม้อุปกรณ์หลักจะให้เนื้องานที่น่าพึงพอใจระดับหนึ่ง แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า จะตอบสนองได้ครบถ้วนทุกอย่าง ครั้นจะเปลี่ยนไปเล่นสายรุ่นอื่น ก็เกรงว่าสุ้มเสียงจะไม่เป็นเช่นดังเดิม ไม่ต้องกล่าวถึงการเปลี่ยนสายยี่ห้อเดิมที่รุ่นใหญ่กว่านะครับ กระเป๋าฉีกเย็บไม่ทันกันทีเดียว

เมื่อนึกถึงขั้วต่อสายลำโพง ก็ต้องมาถกกันต่อเนื่องชนิดของขั้วต่อ อันไหนดีกว่ากัน ระหว่างขั้วต่อแบบหางปลา (Spade) กับแบบแยงรูเสียบ (เขียนแล้วจั๊กจี้ตัวเองจริง มันคือ Banana นั่นเอง) จุดนี้นอกจากเรื่องของความเหมาะสมและความสะดวกในการใช้งานแล้ว ผู้เขียนให้เครดิตกับขั้วต่อแบบหางปลามีคะแนนนำอยู่พอสมควร

ประการแรกคือ ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างที่แน่นหนามั่นคงยามใช้งาน หน้าสัมผัสที่มีพื้นที่มากกว่า

ประการที่สอง น้ำเสียงที่ได้คือผลลัพธ์จากโครงสร้างข้างต้น ให้ความราบรื่น อิ่ม มีความต่อเนื่องเป็นดนตรี และมีไดนามิกจะแจ้งกว่าขั้วต่อบานาน่าชัดเจน สองประการนี้ส่งผลต่อคุณภาพเสียงชัดเจน เมื่อเทียบกับยี่ห้อเดียวกันเอง หากเครื่องที่ท่านผู้อ่านใช้งานอยู่นั้น สามารถใช้ร่วมกับขั้วต่อแบบหางปลาได้ ก็ขอแนะนำให้เลือกเป็นลำดับแรกนะครับ สำหรับขั้วต่อบานาน่านั้น เนื้อเสียงบอบบางกว่า แต่ก็ได้ความสะดวกในการใช้งานทดแทนกันไป

ถึงบรรทัดนี้ จะให้แนะนำขั้วต่อสายลำโพงยี่ห้ออื่นก็คงจะทำไม่ได้ ก็เล่นขึ้นหัวข้อไว้แล้วว่าจะรายงานผลการลองเล่นขั้วต่อสายลำโพง Monster นี่ครับ ทำนองขึ้นมาแล้ว ต้องบรรเลงกันตามเพลงไปล่ะครับ

มันคือ Monster Quick lock ทั้งแบบหางปลา และแบบบานาน่า เขียนมันรวดเดียวสองชิ้นกันไปเลย

จะว่าไป ชื่อ Quick lock นี้มีที่มานะครับ เพราะทั้งตัวหางปลาและบานาน่าของ Monster ชุดนี้ ใช้ประกอบใช้งานได้เร็วสมชื่อจริงๆ ขั้วต่อ Quick lock มีชิ้นส่วนหลักเพียงสองชิ้น ส่วนแรกเป็นปลอก ส่วนที่สองเป็นชนิดของขั้วต่อ (ในที่นี้คือหางปลาและบานาน่า) ทั้งสองส่วนประกอบกันด้วยการสวมขันเกลียวเข้าด้วยกัน

นั้นตอนการประกอบสายนั้นก็ไม่ยาก เพียงแค่ปอกสายลำโพงที่ต้องการให้ตัวโลหะพ้นฉนวนสักครึ่งนิ้ว จากนั้นก็สอดเข้าปลอกให้ส่วนโลหะตัวนำพ้นเลยจากรูสักหนึ่งเซนติเมตร จากนั้นก็บิดสายให้เป็นเกลียวแน่นพอประมาณ หักสายลงมาให้เข้าไปในร่องของปลอก เก็บสายให้เรียบร้อย สุดท้ายบิดขันหางปลาเข้าเป็นอันเสร็จพิธี

แนะนำว่า สายที่จะนำมาใช้งานร่วมนั้น ไม่ควรมีหน้าตัดของตัวนำเกินกว่า 6 สแควร์มิลล์นะครับ

ขั้วต่อสายลำโพงที่นำมาลองเล่นในครั้งนี้ ผู้เขียนได้รับความเอื้อเฟื้อจากบริษัท Dynamic International Product จำกัด ให้ลองเล่นแบบไม่จำกัดเวลา ซึ่งก็เข้าทางผู้เขียนพอดี เพราะจากวันที่รับมาจนวันนี้ ก็ใช้เวลาลองไปหลายเดือนเหมือนกันกว่าจะได้ฤกษ์เขียน

จะทำอย่างไรได้ล่ะครับ การจะลองอุปกรณ์ประเภทนี้ใช่ว่าประกอบเสร็จแล้วฟัง ฟังแล้วเขียน สามวันปิดต้นฉบับได้เลย อย่างนั้นไม่ใช่วิสัยของผู้เขียนแน่นอน มันต้องมีลีลาเนิบช้า จังหวะสโลว์' ซบ อะไรทำนองนั้นไปตามเรื่องก่อน

ประกอบเข้าสายเสร็จแล้วก็เปิดใช้งานทั่วไป ฟังเพลงบ้าง ฟังแผ่นเบิร์น (PAD) บ้าง จับความต่างได้ก็จดบันทึกไว้ เปลี่ยนกลับไปใช้ขั้วต่อตัวอื่น ถือเป็นการล้างหูไปพลาง

จากนั้นก็นำไปใช้กับประกอบกับสายอีกยี่ห้อ แล้วก็สลับใช้ในชุดเดิมอีกระยะหนึ่ง ระหว่างนั้นก็ลองเล่นอย่างอื่นไปตามประสา เว้นช่วงให้เกิดความเคยชินกับขั้วต่อ แน่นอนว่าต้องจดบันทึกอีกเช่นเคย

ลองกับชุดฟังเพลงในห้องฟังเฉพาะแล้ว ไม่สะใจ ติดสายไปใช้ต่อกับชุดดูหนังในห้องนอนอีกช่วง สลับกับสายที่ใช้ประจำในชุดบ้าง สลับเฉพาะขั้วต่อบ้างไปตามเรื่อง แล้วก็จดอีก สุดท้ายก็จับเอาเนื้อหาที่กระจัดกระจายมาเรียบเรียงใหม่ให้มีประเด็นอย่างที่ท่านผู้อ่านเห็นกันนี่แหละ

จะถามถึงเสียงใช่ไหม? จัดให้เดี๋ยวนี้เลยครับท่าน

สุ้มเสียงของขั้วต่อสายลำโพง Monster Quick lockชุดนี้เข้าท่าทีเดียว กล่าวคือมันให้เนื้อเสียงที่อิ่มข้น มีเนื้อมวลที่แน่น แต่ไม่อวบอ้วน บวมฉุ หรือติดไปทางเนื้อหนาเกินปรกติ ซึ่งเมื่อใช้งานร่วมกับสายลำโพงสมัยใหม่ ที่ให้น้ำเสียงโปร่งบาง เน้นหนักไปทางกลาง-แหลมเป็นส่วนใหญ่ ถือเป็นการคัดท้ายกันอย่างเหมาะสมกลมกลืนกันทีเดียว

แม้ว่าสุ้มเสียงจะนุ่มนวล มีมวลที่อิ่ม ค่อนไปทางหนา แต่การรักษาทรวดทรงของเสียงต่างๆ กลับทำได้น่าพอใจ เพราะไม่ทำให้เสียงที่ปรากฏทั้งหมด มีขนาดสัดส่วนเท่าเทียมกันทั้งหมด สามารถแยกแยะรายละเอียดของชิ้นดนตรีแต่ละชิ้นที่เล่นได้ดี ไม่ออกอาการสับสนจังหวะที่สัญญาณดนตรีซับซ้อน ฟังดูมีชั้นเชิงขึ้น, ว่างั้นเถอะ

ความเป็นวงเป็นเวทีก็ใช่ย่อยนะครับ ให้สัดส่วนรูปวงที่ทำได้ดีทั้งกว้างลึก แม้ไม่เน้นให้โอ่อ่าอลังการชนิดที่ฉีกด้านกว้างทะลุผนัง หรือด้านลึกให้ไกลลิบทะลุกำแพงอะไรทำนองนั้น แต่ก็ให้ขนาดสัดส่วนกำลังดี ดูๆไปจะค่อนข้างเน้นไปทางจัดสมดุลภายในวงมากกว่า มีระยะภายในที่แยกแยะขนาดใหญ่-เล็กของชิ้นดนตรี โดยเฉพาะความชัดคมในส่วนที่ลึกเข้าไป ไม่ทำให้ขุ่นทึบหรือคลุมเครือ นับว่าเป็นลักษณะที่ดีเยี่ยมสำหรับอุปกรณ์ที่มีแนวน้ำเสียงอิ่มเนื้อเช่นนี้

ใช้กับสายลำโพงระดับไหนดี?

แหม...ถ้าคุณพี่เล่นสายประกอบสำเร็จจากนอกชุดละเป็นหมื่นอยู่แล้ว นี่ยังไม่ใช่เหตุจำเป็นที่จะต้องดิ้นรนเปลี่ยน ทั้งๆที่การเปลี่ยนขั้วต่อชั้นดีเข้าไปนั้น ส่วนใหญ่จะส่งเสริมคุณภาพเสียงได้สมบูรณ์กว่า แต่นั่นก็ต้องคำนึงด้วยว่า อาจจะเสียราคาในยามที่ต้องการออกตัวขายต่อได้

นอกจากนั้น ความที่ขั้วต่อสายลำโพง Monster Quick lock มีบุคลิกที่มีเนื้อหนังอุดมสมบูรณ์พอสมควร ก็ควรเลือกสายที่มีบุคลิกโปร่งสะอาด เนื้อเสียงกระชับ เปิดเผยไว้ก่อน นัยว่าเพื่อความสมดุลทางเสียง ไม่ให้หนักไปทางใดทางหนึ่งมากเกินไป

เว้นเสียแต่ชอบเสียงประเภท 'เนื้อ นม ไข่' ล่ะก็ มันก็ต้องเข้าคู่กันไปเลย ถึงจะสุดๆ
เอาเป็นว่า จะสายระดับไหนก็แล้วแต่ จะให้เหมาะก็สายลำโพงที่ตัดแบ่งขายเพื่อเปิดช่องให้เรานำมาเข้าขั้วต่อเองนั่นแหละครับ ถือว่าอย่างนี้หาหมอถูกโรคกันทีเดียวละครับ

ระดับของเครื่องหรือชุดที่จะใช้ร่วมกัน จะว่าไป ก็ไม่จำกัดเช่นกัน ขั้วต่อชุดหนึ่งราคาร่วมสองพัน เงินจำนวนเดียวกันนี้ซื้อเครื่องเล่นดีวีดีจากแผ่นดินใหญ่ได้เลย เพราะฉะนั้นการใช้ขั้วต่อกับเครื่องระดับนี้ แม้จะมีผลชัดเจนก็ตาม แต่ดูค่อนข้างเกินเหตุ เกินความคุ้มค่าไป

เงื่อนไขทำนองนี้ ไม่แนะนำครับ

ทางที่เหมาะสม ชุดฯที่ใช้ควรจะให้ใหญ่กว่านี้สักหน่อย จึงดูเหมาะสมกับการลงทุน เครื่องเล่นซีดี อินทีเกรตแอมป์ ลำโพง รวมๆกันแล้วทั้งชุดอยู่ระดับประมาณสักครึ่งแสน ลงทุนเพิ่มสักสองพันกลางๆ ก็จะดูเหมาะสมกับชุดมากกว่า

ช่วงนี้เครื่องเสียงยุคมิลเลเนียม ยิ่งออกแบบให้เสียงคมชัด เน้นรายละเอียดมากๆเข้าไว้เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว หมายถึงเสียงส่วนใหญ่จะบอบบางลง ขาดเนื้อหนัง การได้ขั้วต่อที่มีเนื้อเสียงประมาณหนึ่ง ก็จะช่วยให้การฟังเพลงเป็นไปอย่างมีอรรถรสมากขึ้น, ฟังเพลงเพลินขึ้นเยอะเลยครับนาย

หากเป็นหมวดหมูโฮมเธียเตอร์ ก็ควรเป็นเครื่องเล่นดีวีดีหมื่นกว่าบาง เอ/วี รีซีฟเวอร์อีกเครื่องละหมื่นกลางไปจนถึงสองหมื่นกว่า ลำโพงคู่หน้าอีกสักหมื่นกว่า รวมแล้วทั้งชุดไม่นับลำโพงตัวอื่นแล้วอยู่ในช่วงงบประมาณนี้ Monster Quick lock ก็จะช่วยลบเสียงที่หยาบคม กระด้างที่ปลายเสียงแหลม ให้กลมกล่อม อบอุ่น ฟังสบายรูหูขึ้น ในขณะที่ก็ไม่ทำให้เสียงทุ้มบวมเบอะ หรือหนาเกินควร ทั้งยังได้น้ำหนักย้ำเน้นดีขึ้นอีกต่างหาก

ก็บอกอยู่แล้วข้างต้นว่า ความเปลี่ยนแปลงในปริมาณน้อย แต่มีคุณภาพ จะแย่งซีนอุปกรณ์ตัวหลักเข้าให้อย่างจัง ก็ในฉากประมาณนี้นี่แหละครับ

อย่างที่ผู้เขียนเรียนไว้เมื่อหลายย่อหน้าก่อน การจะตัดสินอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งว่าคุ้มหรือไม่ หากมองกันในเชิงธุรกิจการลงทุน ก็เครื่องเสียงทุกชนิดนี่แหละครับ ตัวการขาดทุนทีเดียว เพราะมองกันผิวเผิน การเล่นเครื่องเสียงก็เพียงแค่ต้องการให้มีเสียงดังออกลำโพง

คิดอย่างนี้เครื่องกระเป๋าหิ้วหลักร้อยก็ทำได้สบายแล้วท่าน ไม่เห็นจะต้องดั้นด้นซื้อเครื่องหลักพันหลักหมื่นให้เปลืองค่านมลูกไปทำไม

แต่ในเมื่อใจมันรักที่จะเล่นเครื่องที่เขาว่าดี มีราคาค่างวด ก็ต้องมองให้ลึกลงไปอีกชั้น เพราะมันมีมิติอื่นนอกจากปัจจัยเรื่องความคุ้มค่าต่อการลงทุนอยู่

นั่นเขาถึงได้เหน็บแนมพวกเล่นเครื่องเสียง ว่าเป็นพวกชอบใช้เงินซื้อ 'ของเล่นคนรวย' มาเล่นกัน นั่นเพราะคนที่กล่าวเช่นนี้ ใช้มาตรฐานในเชิงธุรกิจการลงทุนเข้าเป็นตัวหาร ตัวตั้งเป็นจำนวนเงินรวมในการเล่นเครื่องเสียง แล้วหารด้วยเดซิเบลที่เครื่องทำได้ ชุดไหนให้คำตอบที่น้อยที่สุด ชุดนั้นคุ้มค่าที่สุด

ข้าวเหนียวหมูปิ้งชุดละยี่สิบ ก็อิ่มเท่ากับข้าวปั้นประหลาดิบชุดละเก้าร้อย, เป็นงั้นไป

สำหรับขั้วต่อสายลำโพง Monster Quick lock มันดูคล้ายไม่สำคัญในสายตานักเล่น แต่เมื่อเปรียบเทียบความสำคัญกับจุดเชื่อมต่อทั้งชุด ผู้เขียนกลับมีความเห็นว่าต้องทำให้จุดต่อเชื่อมที่สั่นสะเทือนมากที่สุดในชุด (นั่นคือขั้วต่อสายลำโพง) มีความแข็งแรงมั่นคงที่สุดตามไปด้วย มิเช่นนั้นแล้ว สิ่งที่ส่งผ่านจากต้นทางทั้งหมด คงไปถึงปลายทางไม่เต็มร้อยเป็นแน่แท้ ไม่ว่าสัญญาณต้นทางจะส่งมาจากแหล่งโปรแกรมระดับไฮเอ็นด์ก็ตาม

ท่านเล่นปลั๊กเล่นสายไฟ เจ้าพวกอุปกรณ์ต้นทางมาก็มากแล้ว ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะต้องให้ความสนใจอุปกรณ์เสริมปลายทางอย่างขั้วต่อสายลำโพงบ้าง ถ้ายัง...

ฤกษ์งามยามดีก็คราวนี้แหละครับท่าน ตบกระเป๋าสตางค์ได้แล้วครับ


 
[ เพื่อการรับชมที่สมบูรณ์ แนะนำให้ตั้งค่ารายละเอียดหน้าจอ (Screen Resolution) ที่ 1024 X 768 Pixels ]

เวปไซต์นี้รังสรรค์โดย ธนกฤต เสรีรักษ์, E-mail : thanakrit@audio-teams.com
Copyright ® 2001-2007  www.audio-teams.com All rights reserved by Audio-Teams.Com
Contact :  info@audio-teams.com